Beekgrafie023: Waar kijken verandert in écht zien

David maakt oprechte en bezielde portretten. In zijn werk staat de vraag centraal hoe mensen naar zichzelf kijken. Het beeld dat mensen van zichzelf hebben, komt niet altijd overeen met het zichtbare beeld. Zijn beelden roepen soms wat ongemak op om op die manier bij te dragen aan zelfreflectie en zelfinzicht. Wie ben ik en wie wil ik zijn? De portretten van hem kenmerken zich door begrippen als identiteit, kracht en kwetsbaarheid. Daar ligt zijn toegevoegde waarde als portretfotograaf.

Daarnaast richt hij zijn camera steeds vaker op de openbare ruimte: op mensen die zich door de stad bewegen, wachten, rusten, zoeken, werken of zich juist proberen te verstoppen. Hij fotografeert zonder oordeel, in een verhalende en observerende stijl, waarin het alledaagse dat meestal ongezien blijft, alsnog betekenis krijgt. Zijn straatbeelden tonen hoe mensen bewust of onbewust gebruikmaken van de ruimte om hen heen. Het zijn momentopnames die uitnodigen om te vertragen, om echt te zien, en om opnieuw nieuwsgierig te zijn naar elkaar.

In zowel zijn portretten als zijn stad-&straatfotografie staat één ding centraal: zijn vaste overtuiging dat aandacht, nieuwsgierigheid en oprechte observatie leiden tot beelden die iets laten zien van wie wij zijn en hoe wij elkaar kunnen blijven zien.